W dzisiejszym Dzienniku Województwa Kujawsko-Pomorskiego ukazały się kolejne zarządzenia zastępcze wydane przez Wojewodę, a dotyczą one zmian nazw ulic na terenie Naszego miasta.

Ulice objęte zmianami:
6 MARCA
Obecnie będzie nosić nazwę Anny Walentynowicz

“W ocenie wojewody, nazwa ulicy 6 Marca jest niezgodna z art. 1 ust. 1 ustawy. Jak wynika z opinii IPN,
dnia 6 marca 1945 r. nastąpiło wkroczenie jednostek Armii Czerwonej do miasta Grudziądz – obecnie
w województwie kujawsko-pomorskim. Zgodnie z propagandową praktyką władz komunistycznych
wydarzenie to celebrowane było – niezgodnie z faktami historycznymi – jako „dzień wyzwolenia” oraz powód
do wyrażania wdzięczności społeczeństwa wobec Armii Czerwonej. Tymczasem wbrew nadziejom Polaków,
oczekujących odbudowy wolnego kraju po likwidacji okupacji niemieckiej, Armia Czerwona w latach 1944-
1945 stała się narzędziem ponownej aneksji niemal połowy terytorium RP do ZSRS, zniewolenia całej reszty
kraju oraz budowy w nim systemu komunistycznego w pełni zależnego od władz w Moskwie. Zajęcie ziem
polskich przez Armię Czerwoną zapoczątkowało zarazem nowy okres martyrologii narodu polskiego.
Stacjonowanie Armii Czerwonej/Sowieckiej w Polsce po roku 1944 uniemożliwiło odbudowę niepodległej
Rzeczypospolitej Polskiej i było podstawowym czynnikiem, który zapewnił funkcjonowanie państwa
komunistycznego na ziemiach polskich objętych dominacją ZSRS. Waga tych faktów sprawia, że
przedmiotowa nazwa, honorująca moment wkroczenia Armii Czerwonej do wymienionej miejscowości, spełnia rolę daty symbolizującej komunizm.

Anna Walentynowicz (1929-2010) – polska działaczka społeczna, opozycjonistka w PRL, działaczka
Wolnych Związków Zawodowych, współzałożycielka NSZZ „Solidarność”. Decyzja dyrekcji Stoczni
Gdańskiej o dyscyplinarnym zwolnieniu Anny Walentynowicz na pięć miesięcy przed osiągnieciem wieku
emerytalnego rozpoczęła strajk sierpniowy, w czasie którego powstał NSZZ „Solidarność”. Przywrócenie jej
do pracy było pierwszym postulatem protestujących robotników. Po wprowadzeniu stanu wojennego
współorganizatorka strajku w Stoczni Gdańskiej, po którego pacyfikacji została zatrzymana i internowana. Po
zwolnieniu z internowania została ponownie aresztowana pod zarzutem zorganizowanie strajku w Stoczni
Gdańskiej w grudniu 1981 r. i po pobytach w aresztach śledczych została osadzona 26 października 1982 r.
w Zakładzie Karnym w Grudziądzu, w którym przebywała do 30 marca 1983 r., kiedy wyrokiem Sądu
Rejonowego w Grudziądzu została skazana na 1 rok i 3 miesiące więzienia w zawieszeniu na 3 lata oraz
zwolniona z pracy. Odznaczona Medalem Wolności przyznawanym przez amerykańską Fundację Ofiar
Komunizmu (2005), Orderem Orła Białego (2006). Anna Walentynowicz wraz z prezydentem Lechem
Kaczyńskim odsłoniła 30 października 2006 r. pomnik „Solidarności” w Grudziądzu. Zginęła w katastrofie
smoleńskiej 10 kwietnia 2010 r. wchodząc w skład delegacji towarzyszącej Prezydentowi RP Lechowi
Kaczyńskiemu w drodze na obchody 70. rocznicy zbrodni katyńskiej.”

Dotychczasowa ulica Buczka będzie nosiła nazwę:  Gryfa Pomorskiego

“W ocenie wojewody, nazwa ulicy Buczka jest niezgodna z art. 1 ust. 1 ustawy. Jak wynika z opinii IPN,

patronem wskazanej wyżej ulicy jest Marian Buczek (1896-1939) – działacz konspiracyjnej Komunistycznej
Partii Robotniczej Polski – sekcji polskiej Międzynarodówki Komunistycznej (Kominternu) z siedzibą
w Moskwie, sekretarz Komitetu Okręgowego KPP Górnego Śląska, następnie sekretarz KO KPP Warszawy.
Zginął w 1939 r. w grupie cywilów pod Ożarowem Mazowieckim.
Tym samym ocenić należy, że fakt honorowania wskazanej postaci w nazwie ulicy sprawia, iż posiada ona
charakter nazwy upamiętniającej osobę symbolizującą komunizm.

Tajna Organizacja Wojskowa „Gryf Pomorski” – to polska wojskowo-cywilna organizacja konspiracyjna,
działająca na Pomorzu i w części Prus Wschodnich od połowy 1941 r. do końca marca 1945 r.; deklarowała
ponadpartyjny, wojskowy i katolicki charakter; w Grudziądzu działała samodzielna komenda terenowa Gryfa”

Ulica Lucjana Szenwalda to od teraz ul. Czesława Szachnitowskiego

“W ocenie wojewody, nazwa ulicy Lucjana Szenwalda jest niezgodna z art. 1 ust. 1 ustawy. Jak wynika
z opinii IPN, Lucjan Szenwald (1909-1944) był działaczem komunistycznym, publicystą i poetą. Był
aktywnym członkiem działającej konspiracyjnie Komunistycznej Partii Polski – sekcji polskiej
Międzynarodówki Komunistycznej (Kominternu) z siedzibą w Moskwie. W okupowanym przez ZSRS Lwowie
uczestniczył w działalności agitacyjnej na rzecz stalinowskiego modelu totalitaryzmu. Zgłosił się jako ochotnik
do Armii Czerwonej. Skierowany do tworzącej się przy Armii Czerwonej I Dywizji Piechoty im.
T. Kościuszki. Od 1944 r. zajmował się komunistyczną indoktrynacją polityczną żołnierzy jako oficerwykładowca
w Szkole Oficerów Polityczno-Wychowawczych.
Tym samym ocenić należy, że fakt honorowania wskazanej postaci w nazwie ulicy sprawia, iż posiada ona
charakter nazwy upamiętniającej osobę symbolizującą komunizm.

Czesław Szachnitowski (1914-2015) – artysta malarz, nauczyciel, jeden z założycieli Towarzystwa Opieki
nad Zabytkami, wieloletni działacz Klubu Inteligencji Katolickiej i grudziądzkiego Planetarium
i Obserwatorium Astronomicznego, miłośnik lotnictwa. W czasie II wojny światowej przebywał w Anglii,
gdzie wstąpił do Szkoły Podchorążych Broni Pancernej w Yorkshire. Po powrocie do kraju w 1946 r. został
nauczycielem w dzisiejszym II Liceum Ogólnokształcącym im. Króla Jana III Sobieskiego w Grudziądzu,
gdzie uczył rysunku, a później także fizyki. Założył kółko lotnicze związane z Lotniskiem w Lisich Kątach pod
Grudziądzem. Był członkiem zarządu Aeroklubu Grudziądzkiego. W 2005 r. Rada Miasta Grudziądza nadała
Czesławowi Szachnitowskiemu tytuł Honorowego Obywatela Miasta Grudziądza”

Ulica Leona Kruczkowskiego zostanie przemianowana na ulicę gen. Kazimierza Sosnkowskiego

“W ocenie wojewody, nazwa ulicy Leona Kruczkowskiego jest niezgodna z art. 1 ust. 1 ustawy. Jak wynika
z opinii IPN, Leon Kruczkowski (1900-1962) był działaczem komunistycznym, członkiem kierowniczych
struktur komunistycznej partii i państwa, pisarzem i publicystą, autorem dzieł literackich, w tym dramatów.
W okresie powojennym aktywnie zaangażował się w działalność komunistycznej Polskiej Partii Robotniczej
(PPR) oraz Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej (PZPR). W latach 1954-1959 był zastępcą członka
Komitetu Centralnego PZPR; w latach 1959-1962 – członkiem KC PZPR. Od czerwca 1945 r. był
wiceministrem kultury i sztuki w zdominowanym przez komunistów tzw. Tymczasowym Rządzie Jedności
Narodowej oraz – później – w komunistycznym rządzie Józefa Cyrankiewicza (do 1948 r.). Był z ramienia PPR
mianowany na członka Krajowej Rady Narodowej. Potem z ramienia PPR i PZPR zasiadał w Sejmie PRL
w kolejnych kadencjach – do 1962 r. W okresie dojrzałego stalinizmu objął funkcję prezesa Zarządu Głównego
Związku Literatów Polskich (1949-1956). Gwarantował spójność działań ZLP z propagandową działalnością
władz komunistycznych. W latach 1952-1956 był członkiem prezydium Ogólnopolskiego Komitetu,
stworzonego przez komunistów Frontu Narodowego i – w latach 1958-1962 – członkiem prezydium
Ogólnopolskiego Komitetu stworzonego na to miejsce Frontu Jedności Narodu. Był także członkiem
stworzonej przez komunistów i finansowanej przez ZSRR Światowej Rady Pokoju (od 1950 r.), propagandowo
wspierającej na arenie międzynarodowej politykę imperialną Związku Sowieckiego, oraz członkiem prezydium
Polskiego Komitetu Obrońców Pokoju. W lutym 1957 r. został członkiem Rady Państwa PRL.
Tym samym ocenić należy, że fakt honorowania wskazanej postaci w nazwie ulicy sprawia, iż posiada ona
charakter nazwy upamiętniającej osobę symbolizującą komunizm

Gen. Kazimierz Sosnkowski (1885-1969) – polski dowódca wojskowy i polityk, działacz
niepodległościowy. Od 1905 r. działacz PPS i jego Organizacji Bojowej. W 1908 r. inicjator Związku Walki
Czynnej, w którym pełnił funkcje szefa sztabu. Współzałożyciel Związku Strzeleckiego w 1910 r. W czasie
I wojny światowej szef Sztabu I Brygady Legionów Polskich. Po tzw. kryzysie przysięgowym w 1917 r. został
aresztowany z Józefem Piłsudskim, z którym ostatecznie został osadzony w cytadeli w Magdeburgu. Wraz
z Piłsudskim wrócił do Warszawy 10 listopada 1918 r. Wiceminister (1919-1920) a następnie minister spraw
wojskowych (1920-1924). Przedstawiciel Polski w Lidze Narodów (1925). Od 1936 r. generał broni Wojska
Polskiego. Podczas kampanii wrześniowej został dowódcą Frontu Południowego. Pełnił szereg funkcji
w polskich władzach na uchodźstwie: był ministrem bez teki i przewodniczącym Komitetu Rady Ministrów ds.
Kraju w rządzie gen. Władysława Sikorskiego (1939-1940), komendantem głównym Związku Walki Zbrojnej
(1939-1941), Wodzem Naczelnym Polskich Sił Zbrojnych (1943-1944). Po wojnie angażował się na rzecz
zjednoczenia podzielonej emigracji polskiej.”

Nazwy wejdą w użycie w 14 dni od ogłoszenia Zarządzeń w Dzienniku Wojewódzkim, czyli od 9 lutego będą w pełni obowiązującymi nazwami. Jednocześnie radzie miejskiej przysługuje odwołanie od zarządzenia w terminie 30 dni od opublikowania zarządzenia w Dzienniku Wojewódzkim.

Zarządzenia opublikowano 26 stycznia 2018 na stronach Dziennika Województwa Kujawsko-Pomorskiego i są to pozycje numer 448, 449, 450 oraz 451.

Źródło:
Dziennik Województwa Kujawsko-Pomorskiego

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *