Maciej Kossowski – (ur. 11 lutego 1937 w Grudziądzu) muzyk, kompozytor, autor tekstów i pedagog. Swoją przygodę z muzyką zaczął będąc studentem Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu a później Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Gdańsku i Średniej Szkoły Muzycznej we Wrzeszczu gdzie pobierał lekcje trąbki i fortepianu.

Na wybrzeżu grał jazz w klubach studenckich z różnymi zespołami muzycznymi wśród nich z zespołem dixieland’owym “Flamingo” i z zespołem “Tralabomba Jazz Band”, który był integralną częścią studenckiego teatru Jerzego Afanasjewa pod nazwą “Cyrk Tralabomba”. W 1963 roku Maciej grał ze Zbyszkiem Namysłowskim i Włodzimierzem Gulgowskim przez miesiąc w lokalu Warszawskim pod nazwą “Kaprys” a następnie w Sopockiej Restauracji Alga gdzie zauważyli go “Czerwono Czarni” wówczas najpopularniejszy zespól mocnego uderzenia.

W 1963 roku Kossowski nagrał dla Polskiego Radia swoje pierwsze piosenki, które wkrótce podchwyciła cała Polska: “Agatko pocałuj”, “Dwudziestolatki”, “Nie zawsze musi być” i “Szkolny bal”.

Utwory te stają się pierwszymi przebojami artysty z “charakterystyczną chrypka,” a Maciej staje się prawdziwym idolem nastolatków.

W 1963 roku wraz z Czerwono Czarnymi Maciej bierze udział w pierwszym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu, a po festiwalu wraz z zespołem rusza w tournee po Polsce.

Rok 1964 przynosi kolejne sukcesy; Polskie Nagrania wydają jego pierwszą płytę, a Maciej lansuje kolejne przeboje nagrane z zespołem “Warszawscy Stompersi:”

AUGUSTYNA – NIE MÓW O ZAZDROŚCI – TO PRZEZ CIEBIE

ZA CO MNIE KOCHASZ .

W dalszym ciągu współpracując z Czerwono – Czarnymi, Maciej wyjeżdża na koncerty do Czechosłowacji, NRD, Ameryki i Kanady, gdzie zbiera bardzo pozytywne recenzje.

W 1967 roku odchodzi od Czerwono Czarnych i zasila Warszawskie Tajfuny. Wraz z Tajfunami nagrywa kolejne przeboje:

“Nie pozwól mi,” “Wiatr od Klimczoka,” “Ballada o nocnym expresie”, “Gdzie odnajdę swoje szczęście” i wyjeżdża na trasę po Związku Radzieckim dokonując kolejnych nagrań dla wytwórni płytowej “Melodia”.

Po rozstaniu z Tajfunami Maciej Kossowski kontynuuje karierę piosenkarską, współpracując ze Studiem Rytm i Orkiestrą Polskiego Radia pod dyrekcją Bogusława Klimczuka, Edwarda Czernego, Adama Wiernika, Juliusza Loranca, “Dudka” Matuszkiewicza i własną.

Pojawiają się kolejne przeboje:

“Nie mówię żegnaj,” “Lepiej odejdź (Noc na drzewa się wspina)”, “Nie mów mi sentymentalnych słów”, “Faryzeusz Blues”, “Wakacje z blondynką”, “Saga o cygance Darii”, “Domowe strachy”, “Z cyganami w świat”, “Uparta dziewczyna, “To ty Mario.”

Daje się też poznać jako kompozytor, pisząc i aranżując bardzo udane piosenki m.in. dla Jacka Lecha i Kasi Sobczyk – “Nie mówię żegnaj,” Ali Eksztajn – “Mój płacz ukoi wiatr”, Filipinek – “Wiosna majem wróci”, Haliny Frąckowiak – “Chcę ci dać zachwyconych oczu blask”, Marii Figiel – “Zakochani od wczoraj”, Elżbiety Żakowicz i zespołu Wiślanie – “Gdy sam zostaniesz” i Edwarda Hulewicza – “Nie pytaj już” i “Taka mgła”

W 1968 roku bierze udział w filmie Telewizji Polskiej “Koncert na 707 ulic.”

W październiku 1969 roku wyjeżdża na stałe do Nowego Jorku.

W 2012 roku przyjechał do Polski – wystąpił na jedynym koncercie w trakcie święta swojego rodzinnego miasta.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *